Polski
maja2223
2017-06-26 16:50:54
Opis wyglądu zewnętrznego Jacka Soplicy
Odpowiedź
Konto usunięte
2017-06-26 17:30:21

Jacek Soplica jest głównym bohaterem "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza. Jest on ubogim szlachcicem, zwanym przez żart wojewodą ze względu na wielkie znaczenie wśród szlachty. Nie posiadał nic "prócz kawałka roli i wielkich wąsów od ucha do ucha". To młody, urodziwy szlachcic, niezwykle przystojny. Szalały na nim kobiety. "Za Tobą kobiety szalały" - powie o Nim Gerwazy. Jest szlachcicem z fantazją. To zawadiaka, kłótnik, paliwoda. Jacek jest porywczy, gwałtowny, niepohamowany w swych zamiarach. Z natury jest niezwykle żywiołowy. Cechują Go duma i pycha. Soplica to człowiek szczery, otwarty. Wobec ukochanej, Ewy Stolnikówny, zachował serdeczność i tkliwość. Jacek jest odważny i męski. Jego wielką zaletą jest szczera i gorąca miłość do Ewy, delikatność uczuć. Ma on autorytet wśród szlachty. Jest szczerze oddany ojczyźnie. Nie przyjmuje zaszczytów proponowanych przez Moskali po zabójstwie Horeszki.  Jego wadami są: zarozumialstwo, wielkie mniemanie o sobie, kłótliwość, zbytnia porywczość. Po stracie Ewy staje się zły, opryskliwy, wpada w nałóg pijaństwa, przyczyniając się tymsamym do śmierci żony.  Po zabójstwie Stolnika i śmierci ukochanej Jacek zmiania całokowicie swoje dotychczasowe życie. Wchodzi na nową drogę. Soplica zmienia nazwisko na bardzo skromne: "Robak". Przybiera nową postać: zostaje zakonnikiem w zgromadzeniu bernardynów. Zawsze występuje w mnisim kapturze. Jacek poskramia temperament, przezwycięża namiętności. Staje się skromnym, cichym człowiekiem, zamkniętym w sobie, dyskretnym, małomównym. Jacek został bystrym obserwatorem. Szczególnie bacznie obserwował Tadeusza. Z młodości zachował żywotniość, celność strzelecką.  Ksiądz Robak oddał swoje życie w służbie narodowi i ojczyźnie. W ten sposób pragnął odkupić swoje winy. Każdym swoim czynem dawał dowód gorącego patriotyzmu. Działał jako emisariusz we wszystkich trzech zaborach. W rodzinnej Litwie przygotował powstanie przecie Moskalom. Jacek działał cicho, bez rozgłosu. Jego ofiarność i skromność miały zastąpić dawną pychę. Soplica będąc rannym, wyznaje w skrusze serca wszystkie swoje grzechy, opowiada koleje życia. Wyraża głęboki, szczery żal za popełnioną w afekcie zbrodnię na Stolniku. Kończy swe życie w rodzinnnym Soplicowie - w opinii człowieka oddanego całkowicie ojczyźnie.

Dodaj swoją odpowiedź